X
تبلیغات
رایتل

بازدیدکنندگان : 178419

بایگانی

دسته بندی

چهارشنبه 15 مرداد‌ماه سال 1393
بازیافت کنیم

دقت کردین مرتب کردن کشویی که توش پر از کابل باشه چقدر سخته؟  

 

 

 

رول های دستمال توالت به درد این جا می خورن   

و

 

  

 

 

 

 


یکشنبه 5 مرداد‌ماه سال 1393
زباله های شهر

 

لینک خبر  

 

کاش این خبر کاملتر بود. مثلا اینکه  

- برای همه مناطق ساعت جمع آوری از 9 شب تا 6 صبح است؟ آیا  9 ساعت زمان زیادی برای بیرون ماندن زباله ها نیست؟ 

- با توجه به اینکه از سوی مقامات شهرداری مشکل عمده عدم توجه شهروندان به ساعت جمع آوری است سوال اینجاست که اگر همه شهروندان راس ساعت 9 زباله هایشان را بیرون بگذارندآیا تا ساعت 6 صبح زباله ها از گزند گربه ها و دوره گردها در امان اند؟ به نظر می رسد مشکل عمده کمبود ماشین های زباله بر شهری باشد.چراکه اگر اینطور نبود چرا باید 9 ساعت زمان صرف جمع آوری زباله ها شود؟  

- با همه این تفاسیر چرا صبح ساعت 7 که از منزل خارج می شویم هنوز زباله های شب قبل را در کوچه می بینیم؟ آیا شهرداری با ساعت قدیم کار می کند؟ 


آیا کسی اطلاعات بیشتری دارد؟


شنبه 4 مرداد‌ماه سال 1393
بازیافت بلی یا خیر؟

بالأخره بازیافت بله یا خیر؟؟؟؟  



 چند سالی بود در بندرعباس شاهد حرکت های جدیدی در زمینه بازیافت بودیم . کانکس های جمع آوری زباله های خشک و ماشین هایی که در سطح شهر با آرم سازمان مدیریت پسماند این زباله ها را از درب مجتمع های مسکونی جمع آوری می کردند. پلاستیک های شفاف برای تفکیک به شهروندانی که بازیافت می کردند داده می شد و خلاصه موج جدیدی در این زمینه به راه افتاده بود. خیلی ها بصورت خودجوش حتی زباله های خشک را تا محل کانکس ها می بردند . ما هم در ساختمان محل زندگیمان یک سطل زباله بزرگ سبز رنگ گذاشته بودیم و کم کم همه اهالی ساختمان یاد گرفتند زباله های قابل بازیافت را تفکیک کنند و بعد از اینکه سطل پر می شد با نزدیک ترین کانکس بازیافت تماس می گرفتیم و آنها ظرف یکی دو روز برای بردن زباله های خشک با موتورهای سه چرخشان می آمدند و در عوض به ما آب معدنی و کیسه های شفاف برای زباله های خشک می دادند . 

تا اینجا همه چیز طبق روال بود و تازه ما کلی هم دوستان و اقوام و نزدیکان را تشویق می کردیم که آنها هم زباله هایشان را تفکیک کنند که روی خیلی ها تاثیر داشت و می دیدیم که شروع به بازیافت کرده اند اما...

الان مدتی است که هرچه با کانکس بازیافت تماس می گیریم کسی پاسخگو نیست و حتی وقتی زباله های خشک را خودمان به کانکس بردیم هم از ما نگرفتند و گفتند بگذاریم کنار بقیه زباله ها ! 

آیا این رسمش است؟ رفیق نیمه راه بودید؟ 

آیا فرهنگ سازی در زمینه ی بازیافت که در جامعه ما نوپا است  را باید اینگونه رها کرد؟ 

این حرکت ها متاسفانه باعث دلسرد شدن شهروندان شده و باعث بی اعتمادی آنها در آینده!

به سایت رسمی شهرداری بندرعباس سر زدم ولی متاسفانه قسمت مدیریت پسماند آن غیر فعال است!

 

تنها چیزی که در سایت شهرداری در زمینه مدیریت پسماند دستگیرم شد این بود: شرح وظایف. بخوانید جالب است:

شرح وظایف سازمان مدیریت پسماند شهرداری بندرعباس

 

1- مدیریت ، نظارت ،طراحی و برنامه ریزی برای امور مربوط به تولید ، ذخیره سازی موقت ، جمع آوری حمل و نقل ، بازیافت ، پردازش ، دفع پسماندهای عادی (از قبیل پسماندهای خانگی ، اداری ، تجاری و عمرانی با رویکرد تفکیک از مبدأ و تنظیف شهر).

تبصره: سازمان می تواند طبق تبصره ذیل ماده (7)قانون مدیریت پسماند با عقد قرارداد اجرای فعالیتهای مدیریت صنعتی و ویژه از قبیل پسماندهای بیمارستانی ، روغنهای سوخته ، باطریهای مصرف شده ، خودروهای فرسوده و غیره انجام دهد.

 

2- تلاش در جهت بهینه سازی و کمینه سازی تولید پسماندهای عادی و ویژه موجود در پسماندعادی از طریق آموزش و اطلاع رسانی  و همکاری با بخشهای صنعتی ، کشاورزی ، بازرگانی و خدماتی ، اداری و غیره.

 

3- پیگیری، پشتیبانی و مشارکت فعال در فرآیند تدوین قوانین، ضوابط، دستور العملها، سیاست گذاریها و استانداردسازی امور مربوطه به مدیریت پسماندهای عادی و ویژه موجود در پسماند عادی.

 

4- مطالعه و پژوهش به منظور بهینه سازی روشهای عملیاتی انجام مطلوبتر اهداف و وظایف سازمان.

 

5- تهیه و جمع آوری اطلاعات و آمار مربوط به فرآیند پسماندهای عادی و ویژه موجود در پسماند عادی برای ایجاد بانک اطلاعاتی موضوع بند 2 ماده (6)آئین نامه اجرایی قانون مدیریت پسماند.

 

6- انعقاد قرارداد با شهرداری و موسسات وابسته و مناطق آن برای تقبل مسئولیتهای مرتبط با اهداف سازمان و یا تقبل نظارت برکار امانی یا پیمانی مناطق شهرداری در امور مربوطه.

 

7- شناسایی وتملک اراضی و املاک مورد نیاز مدیریت پسماند طبق قوانین و مقررات مربوطه.

 

8- دریافت کمک از شهرداری و دولت و سازمان  شهرداریها و دهیاریهای کشور.

 

9- مبالغ دریافتی از صندوق ملی محیط زیست حاصل از اخذ نیم در هزارارزش کالا از تولید کنندگان و وارد کنندگان اقلام مشروح در ماده 12 آئین نامه اجرایی مدیریت پسماندها.

 

10- درآمد حاصل از اخذ بهای بهای ارائه خدمات مدیریت پسماند به واحد های تولیدی ، صنعتی و خدماتی وفق تبصره ذیل ماده 7 قانون مدیریت پسماند.

 

11- درآمد حاصل از اخذ بهای خدمات مدیریت پسماند، بر اساس ماده 8 قانون مدیریت پسماندها.

 

12- در آمد حاصل از اجاره ماشین آلات ، وسائط نقلیه ، تجهیزات ، ابنیه و مستحدثات به سازمانها و موسسات دولتی ، عمومی و خصوصی.

 

13- درآمد حاصل از نظارت و کنترل برعملیات مدیریت اجرایی پسماندها و عملکرد پیمانکاران مربوطه.

 

14- درآمد حاصل از فروش مواد قابل استفاده مواد زائد از جمله آهن آلات ، کاغذهای باطله ، پلاستیک ، شیشه و غیره.

 

15- درآمد حاصل از بهای خدماتی که سازمان به شهرداری ، مناطق شهرداری ، سایر   مدیریت های شهرداری و بخش خصوصی و دولتی در قالب انعقاد قرارداد و در چهار چوب اهداف و وظایف قانونی سازمان ارائه می دهد.

 

16- درآمد حاصل از اخذ جرایم زیست محیطی موضوع ماده 16 الی 21 قانون مدیریت پسماند.

 

17- درآمد حاصل ازفروش انواع محصولات تولیدی ناشی از بازیافت و تبدیل پسماندها در بازارهای داخلی و خارجی.

 

18- درآمد حاصل ازمشارکت و سرمایه گذاری سازمان با اشخاص حقیقی و حقوقی و بانکها و موسسات اعتباری  داخلی و خارجی با رعایت مقررات مربوطه.

 

19- دریافت اعانات و هدایا با تصویب مصادیق آن مورد به مورد توسط شورای سازمان و شورای اسلامی شهر در قالب مقررات و ضوابط  مربوطه.

 

20- کسب سایر درآمدهای مرتبط با اهداف سازمان با تصویب شورای سازمان و شورای اسلامی شهر.

 

 


چهارشنبه 1 مرداد‌ماه سال 1393
داستان اول

داستان اول

 

درب سوئیت را که باز کرد سادگی و به اندازه بودن اسباب آن برایش جذاب بود. همه چیز سرجایش قرار داشت و در عین حال چیزی کم نبود. از شلوغی و درهم برهمی خانه های امروزی هم خبری نبود. روبروی در یک کاناپه سه نفره، کنارش تخت خواب و روبروی تخت تلویزیون قرار گرفته بود که برایش در درجه آخر اهمیت بود اما در عوض روی میز کنار تخت چیزی بود که از دیدنش ذوق زده شد، یک آباژور ساده و بی ادعا آنجا منتظرش بود تا شب که همه چراغها را خاموش می کند او باشد و کتاب دلخواهش و نور آباژور و هر وقت خوابش گرفت کافی بود دستش را دراز کند تا دکمه آباژور ببردش به عالم خوش خواب که با دنیا عوضش نمی کرد. وسایل مختصر سفرش را باز کرد و با کتری برقی کنار یخچال چای دم کرد و نوشید، زیر چشمی حواسش به آباژور بود، با وجود روشن بودن لامپ سقفی آباژور را هم روشن کرده بود می خواست نورش را بسنجد، همه چیز مهیا بود تا اولین شب اقامتش در آن مجتمع قدیمی دنج خستگی هفته ها کار سخت و طی مسافت دراز در جاده ای نه چندان هموار را از تنش بیرون کند. زیاد سفر می کرد و همیشه به محض ورود جای اقامتش را تبدیل به محل زندگی اش می کرد. انگار قرار است تا ابد آنجا بماند. وسایلش را در جاهایی که باید می بودند گذاشت انگار همیشه همانجا بوده اند. مسواک و حوله و وسایل حمامش را هم برد توی حمام. جلوی آینه ای که روی میز کنار در قرار داشت کرم و شیشه عطرش را گذاشت و دمپایی سبک رو فرشی اش را از جیب کوله اش برداشت تا دیگر کاملا حس کند توی خانه خودش است. لامپ سقفی را خاموش کرد و برای خواب آماده شد، کتاب را در دست گرفت و سرش را روی بالش گذاشت، یک جای کار می لنگید، نور آباژور درست روی کتاب نبود، کمی پائین تر بود، از جا بلند شد و جعبه دستمال کاغذی را گذاشت زیر اباژور تا نور را تنظیم کند، نه! هنوز هم آنطور نبود که دلش می خواست، بلند شد و نگاهی به اطراف انداخت چیزی دم دستش نبود تا زیر پایه ی آباژور بگذارد، کتاب دیگرش را هم به جعبه دستمال کاغذی اضافه کرد اما هنوز کافی نبود، پا را فراتر گذاشت و به آباژور نگاهی انداخت. شیشه ی رویی آن را اگر بر می داشت نور لامپ کاملا آزاد می شد، شیشه ی رویی مثل کاسه ی بلوری ماتی که برعکس گذاشته باشند روی لامپ نور آنرا به سمت پایین هدایت می کرد. دستش را برد سمت شیشه تا ببیند چطور می تواند شیشه را آزاد کند که ناگهان آه از نهاد او و آباژور بلند شد... شیشه آباژور که ترک کوچکی رویش بود شکست و نور به درو دیوار اتاق تابید

او مانده بود مبهوت و پشیمان از اینکه چقدر و تا کجا باید همه چیز همیشه آنقدر دلخواه او باشند که دیگر خودشان نباشند

 

پ.ن: ویرایش اول را در ادامه مطلب بخوانید


  

درب سوئیت را که باز کرد سادگی اسباب اساسیه برایش جذاب بود. همه چیز سرجایش قرار داشت و در عین حال چیزی کم نبود. از شلوغی و درهم برهمی خانه های امروزی هم خبری نبود. روبروی در یک کاناپه سه نفره، کنارش تخت خواب و روبروی تخت تلویزیون . و اما روی میز کنار تخت چیزی بود که از دیدنش ذوق زده شد، یک آباژور . آباژور آنجا بود تا شب که همه چراغها را خاموش می کند او باشد و کتاب دلخواهش و نور آباژور، هر وقت هم خوابش گرفت کافی بود دستش را دراز کند تا دکمه آباژور ببردش به عالم خوش خواب. یک پایه نسبتا کوتاه فلزی و یک حباب سفید بلوری کدر شبیه یک کاسه بزرگ که چپه گذاشته باشندش روی لامپ آباژور را تشکیل داده بودند. حباب نور را به زیبایی مهار کرده بود.  وسایل مختصر سفرش را باز کرد و با کتری برقی کنار یخچال چای دم کرد و نوشید، زیر چشمی حواسش به آباژور بود، با وجود روشن بودن لامپ سقفی آباژور را هم روشن نگه داشته بود تا نورش را بسنجد، همه چیز مهیا بود تا اولین شب اقامتش در آن مجتمع قدیمی دنج خستگی هفته ها کار سخت و طی مسافت دراز در جاده ای نه چندان هموار را از تنش بیرون کند.  زیاد سفر می کرد و همیشه به محض ورود جای اقامتش را تبدیل به محل زندگی اش می کرد. انگار قرار است تا ابد بماند. وسایلش را خورد خورد در اتاق می چید گویی همیشه همانجا بوده اند. مسواک و حوله و وسایل حمامش را هم برد توی حمام. جلوی آینه ای که روی میز کنار در قرار داشت کرم و شیشه عطرش را گذاشت و دمپایی سبک رو فرشی اش را از جیب کوله اش برداشت تا حتی حس کند توی خانه خودش راه می رود. رادیوی کوچکی که همسفر همیشگی اش بود را هم کنار آباژور گذاشت تا هروقت دلتنگ شد پیچش را باز کند و خیال کند هم صحبتی دارد. لامپ سقفی را خاموش کرد و آماده برای خواب، کتاب را در دست گرفت و سرش را روی بالش گذاشت، یک جای کار می لنگید، نور آباژور درست روی کتاب نبود، کمی پائین تر بود، از جا بلند شد و جعبه دستمال کاغذی را گذاشت زیر اباژور تا نور را تنظیم کند، نه! هنوز هم آنطور نبود که دلش می خواست، بلند شد و نگاهی به اطراف انداخت چیزی دم دستش نبود تا زیر پایه ی آباژور بگذارد، کتاب دیگرش را هم به جعبه دستمال کاغذی اضافه کرد اما هنوز کافی نبود، پا را فراتر گذاشت، به آباژور نگاهی انداخت. حباب رویی آن را اگر بر می داشت نور لامپ کاملا آزاد می شد. دستش را برد سمت حباب تا ببیند چطور می تواند آزادش کند که ناگهان... شیشه آباژور که ترک کوچکی رویش بود شکست و نور به درو دیوار اتاق تابید غافلگیر شده بود. بهترین قسمت سفرش را با دستان خودش خراب کرده بود. نور تند لامپ چشمانش را می زد. کلافه از دست خودش و ترک بیجای روی آباژور. دوباره دراز کشید، با آباژوری که حالا نورش با لامپ سقفی فرقی نداشت و خواب را از سرش پرانده بود. چند خطی خواند اما بی فایده بود. آباژور را خاموش کرد و  پیچ رادیو را باز. 

 



یادداشتهای قبلی
رها
we need trees
رادیو
مجله غواصان پارسی
وبسایت رسمی علیرضا قربانی
فیل (وبلاگ های هرمزگانی)
فیروزه جزایری دوما
مسعود منصوری
Free Hugs
کاپوچینو با طعم پاییز
کافه کافکا
موسسه ایده نو دوستدار هرمزگان
چار دیواری
اینفوگرافیک
احمد کارگران
چای دارچین
ماهی بالی
دیده بان محیط زیست ایران
افتو
وبلاگ محمد جعفر مصفا
کافه سوژه
سایت رسمی اهدای عضو در ایران
محک
برنامه جهانی غذا ( WFP)
یونسکو
کلاس زبان آنلاین
مرجع حیات وحش ایران
پایگاه خبری محیط زیست ایران
حفظ محیط زیست
سپهر فریدی
موسسه خیریه مهر گیتی
بانک اطلاعات اهداکنندگان سلولهای بنیادی ایران
لاتیدان